Braindump-alert! Snel, actie, want anders…

Ken je dat? Van die acute ‘golven’ van creativiteit? Die ideeën die plotsklaps opkomen, als een razende ontspruiten in je hoofd en daar ook direct uit moeten, want anders…

Zo ook onlangs weer. ’s Avonds na een gesprek met een nieuwe opdrachtgever vertrok ik blij naar huis, met een toffe projectopdracht onder mijn arm. Mijn hersenen begonnen al te werken, er waren wel ideeën, maar het kwam nog niet echt los. Het gevoel van… ik moet er nog op broeden en er klopt ‘iets’ nog niet. Als dit broedproces iets te lang duurt, gaan bij mij de leeuwen en beren gezellig cosy middenop de weg zitten, dus beter om dan iets anders te gaan doen en de zinnen te verzetten.

Maar dan, een dag of wat later…

Opeens is hij daar! Die enorme, spontante (lees: acute) ‘golf van creativiteit’. Mijn hersenen gaan razendsnel. Bijna altijd op, praktisch zien, heerlijk ongemakkelijke momenten, die resulteren in een bijzonder schouwspel voor de omstanders *rolling eyes*. Deze keer bijvoorbeeld onder de douche. Sta je net lekker te soppen, komt er juist op dat moment zo’n energyboost en gedachtengolf. Ik MOET daar dan ook echt meteen wat mee doen, want anders is het weer weg. De grote kluwen ‘gedachtendraden’ en lekker lopende zinnen moeten direct uit mijn hoofd, op papier, visueel. Anders kan ik het niet meer volledig reproduceren.

Dus, je snapt hem al… als een razende (deels) afdrogen, mezelf (deels) bedekken en op een draf de trap af. Dwars door het huis mijn ‘hoek’ in, op zoek naar pen en papier. Verwonderde (geschokte) blikken van mijn huisgenoten. Alhoewel, die zijn wel wat gewend. Wees gerust, manlief en harige viervoeter zien mij vaker halfnaakt voorbijrennen en ik check natuurlijk wel even of er misschien ‘visite’ is, voordat ik binnenstorm. Waar was ik? Oh ja… pen en papier. Mijn hersenen gaan sneller dan de pen in mijn vingers aankan en met wilde handbewegingen dump ik de letters en tekeningen door middel van een ter plekke verzonnen stenogekrabbel op papier. Letterlijk een ‘braindump’ dus…

Beter om mij dan even niet te ‘storen’ en zeker niet iets te vragen. Geef me letterlijk en figuurlijk de ruimte. Terwijl dit gebeurt bedenk ik ook dat ik hier een blog over wil schrijven. Deze komt dan namelijk ook meteen naar buiten en ook deze moet direct op papier.

Zo, dat is eruit! Ideeën en zinnen veiliggesteld op papier. Ik adem weer rustig in en uit. Mijn hartslag neemt weer een normaal tempo aan. De rust keert terug. In huis en in mijn hoofd. Ik ga over tot de orde van de dag. Netjes werken, zeer gestructureerd, volgens planning, heel bedacht en gecalculeerd. Want daar ben ik van: plannen, structuur, haalbaarheid en doorrekenen. Maar man man, wat is het toch megalekker dat dit zeer geordende karakter afgewisseld wordt door die creatieve uitbarstingen. Een fijne combi, alhoewel, iets meer gedoseerd zou fijn zijn…

Herkenning? Verklaring?

Ik vraag me regelmatig af hoe deze brainwaves getriggerd worden. Is het juist omdat ik even iets anders aan het doen ben, waardoor er ‘ruimte’ ontstaat in mijn hoofd? Is het de invloed van opzwepende muziek? Blijkbaar beginnen mijn neuronen dan ook te ‘swingen’. Ik ben wel benieuwd: herkent iemand hier iets in? Hoe wordt dit bij jullie getriggerd, of beter nog: kunnen jullie dit ook oproepen? Hoe fijn zou het zijn om deze brainwaves meer te reguleren.

En nu… back to work. Maar eerst even de creatieve hoek van de kamer opruimen…